- Expo

Leo Divendal, titel: een zandverzameling gemaakt tussen 1996 en 2009.

Door 12 werken die elk verwijzen naar een specifiek landschap, wordt de suggestie opgeroepen van een verwijzing naar een herinnerd landschap. Tegelijk is het verzamelde zand reëel en fragmentarisch en heeft gereisd.
Door het gekozen beeld is dit herinnerd landschap mentaal geworden en uitgestrekter dan het werkelijke landschap ooit kan zijn, maar ook beperkter en selectiever.

“Zie hoe ze net is teruggekomen van een reis, hoe ze nieuwe flesjes toevoegt aan de al bestaande reeks, en plotseling opmerkt dat, zonder het indigo van de zee, de schittering van dat vergruizelde schelpenstrand verloren is gegaan; dat er niets van de vochtige warmte van de wadi is achtergebleven in het hardgeworden zand; dat, ver van Mexico, het met lava vermengde zand van de vulkaan de Paricutin een zwart stof, dat uit de rookvang van een schoorsteen geveegd lijkt te zijn. Ze probeert zich weer de gewaarwordingen op dat strand, die boslucht, die droge hitte te herinneren, maar het is als het schudden van dat beetje zand op de bodem van de karaf die van een etiket is voorzien.

Terwijl ik aldus bezig ben het dagboek van de droefgeestige (of gelukkige) zandverzamelaarster te ontcijferen, ben ik op het punt gekomen dat ik me afvraag, wat is er geschreven in dat zand van geschreven woorden die ik in mijn leven op een rij heb gezet, dat zand dat me nu zo ver lijkt af te staan van de stranden en woestijnen van het leven. Misschien, als we het zand bekijken als zand, en de woorden als woorden, zullen we bij benadering kunnen begrijpen hoe en in welke mate ze de verzamelde en geërodeerde wereld nog tot basis en model kunnen dienen.”

uit: Italo Calvino, een zandverzameling (Collezione di sabbia), vertaling: Irene Beckers; verschenen in: De Tweede Ronde, Uitgeverij Bert Bakker, Amsterdam 1987

Iris Zoric

Iris Zoric geboren in Dubrovnik Kroatie, werkt in Nederland sinds enkele jaren als beeldend kunstenares. In haar werk legt ze verbanden tussen haar persoonlijke verhaal en een breder maatschappelijk en politiek perspectief. Met name de geschiedenis van haar land speelt hierin een grote rol.

Expo doorlopend op de 5e etage.

Ali Rashid Moussawi, schilder en dichter is geboren te Irak, waar hij met succes de Kunstacademie heeft afgerond. Sinds 1994 woont Ali in Nederland waar hij ook de kunstacademie heeft gevolgd. Ali Rashid heeft tentoonstellingen gehad in verschillende landen, waaronder; Duitsland, België, Denemarken, Noorwegen, Finland, Spanje, Egypte en Japan.
In zijn werk probeert hij zijn persoonlijke herinneringen te koppelen met de loop van de algemene geschiedenis. Herinneringen uit Irak, de mensen daar, zijn jeugd, zijn jaren tijdens de oorlog, de onderdrukking, de armoede.
Door zijn herinneringen als uitgangspunt te nemen voor zijn werk en dat te laten zien in een breder perpectief, probeert hij als kunstenaar om zijn verantwoordelijkheid te nemen voor de wereld om hem heen. Tijdens zijn tijd in Nederland is hij ook op zoek naar verbanden tussen Oost en West.
Zijn werk is sterk, maar ook poëtisch. Als schilder en dichter zoekt hij naar methoden om toe te treden tot lijnen door middel van brieven. Deze fascinatie vindt zijn oorsprong in de tijd van de oorlog bij de gedichten (geschreven van links naar rechts als van rechts naar links) waren onleesbaar gemaakt door middel van tekeningen, dus steeds een kwestie van leven en dood.

Expo doorlopend op de 2e etage.