- Sprekers

Voorlopig overzicht van sprekers, onder voorbehoud:

Douwe Draaisma, (1953) studeerde psychologie en filosofie aan de Universiteit van Groningen. Daarna vertrok hij naar de Universiteit van Utrecht, waar hij in 1993 promoveerde j Piet Vroon op een proefschrift over de metaforische aard van de taal waarin we over het geheugen denken en spreken (handelseditie: De Metaforenmachine. Een geschiedenis van het geheugen, ). In 1993 keerde hij terug naar de Universiteit van Groningen als docent theorie en geschiedenis van de psychologie. Draaisma publiceerde onder meer over de geschiedenis van het begrip precisie in de vroege experimentele psychologie (The Age of Precision: F.C. Donders and the Measurement of Mind) en over het autobiografisch geheugen (Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt). Andere publicaties hebben betrekking op de psycholoog-filosoof Gerard Heymans (1857-1930), William James, de geschiedenis van tijdmeting en de geschiedenis van de neurologie. Bij de Van der Leeuw-Lezing 2002 van Ian McEwan trad Draaisma op als co-referent. Ibin 1990 ontving Draaisma van het Nederlands Instituut voor Psychologen de Heymans Prijs voor zijn onderzoek naar de geschiedenis van de psychologie. Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt is bekroond met verschillende wetenschappelijke en literaire prijzen. In 2003 werd Draaisma benoemd tot bijzonder hoogleraar geschiedenis van de psychologie, op een leerstoel van het Archief- en Documentatiecentrum Nederlandse Psychologie

Dr. Marko Jelicic,  is als universitair hoofddocent verbonden aan de capaciteitsgroep Experimentele Klinische Psychologie van de Universiteit Maastricht. Hij studeerde psychologie aan de Universiteit van Amsterdam en promoveerde aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam. Jelicic werkte aan verschillende Nederlandse universiteiten en is daarnaast verbonden geweest aan de University of Glasgow (Verenigd Koninkrijk) en de University of Toronto (Canada). Zijn huidige onderzoeksinteresse gaat uit naar pseudo-herinneringen, de relatie tussen stress en geheugen, en het veinzen van cognitieve en psychische stoornissen. Samen met prof.dr. Harald Merckelbach schreef hij Hoe een CIA-agent zijn geheugen hervond en andere waargebeurde verhalen (Contact, 2005).
Dr. Wijnand IJsselsteijn, Technology Management, Technische Universiteit Eindhoven. Hij doet onderzoek naar de wisselwerking tussen mens en technologie.

Dr. Stef Scagliola is als militair historica verbonden aan het Kennis en onderzoekscentrum van het Veteraneninstituut. Zij was jarenlang werkzaam in de museumwereld en studeerde daarna maatschappijgeschiedenis aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Daarna promoveerde zij op een proefschrift over de verwerking van de dekolonisatieoorlog met Indonesië tussen 1945 en 1949. Zij maakt vooral gebruik van ego-documenten en oral history bij haar onderzoek. Momenteel is zij de coördinator van een groot oral history project onder oude en jonge Nederlandse veteranen. Een van haar onderzoeksthema’s is de invloed van de democratisering van geschiedschrijving op het historisch bewustzijn.

Dr. Wim Hupperetz, (1966) studeerde Oude Geschiedenis en Provinciaal-Romeinse Archeologie aan de Radboud Universiteit te Nijmegen. Hij promoveerde in 2004 aan de Universiteit van Tilburg op het proefschrift Het geheugen van een straat. Achthonderd jaar wonen in de Visserstraat te Breda. Promotoren waren prof. dr. G.W.J. Rooijakkers en prof. dr. A.J. Bijsterveld.
Hij was 16 jaar verbonden aan het Provinciaal Limburgs Museum in Venlo, achtereenvolgens als conservator geschiedenis, hoofd sector Publiekszaken en hoofd sector Erfgoedprojecten & Ondersteuning. Sinds 2001 was hij bovendien plaatsvervangend directeur. Hij was verantwoordelijk voor de inrichting van de vaste presentatie van het nieuwe Limburgs Museum dat in 2000 zijn deuren opende. Voorts trad hij vele malen op als projectleider voor (internationale) tentoonstellingen als Breekbaar verleden – Romeins glas in de lage landen (2007), Het geheim van de Kelten (2005), Gat in de stad (2004) en Asterix en Europa (2002).

In 2008 was het programmamanager Erfgoed & Ruimte bij het landelijke sectorinstituut Erfgoed Nederland. Zijn expertise ligt verder op het terrein van erfgoedstudies, nieuwe media en interactieve ict-toepassingen. Sinds 2009 is hij directeur van het Allard Pierson Museum, het archeologisch museum van de Universiteit van Amsterdam. Publicatie

Prof. dr. Valerie Frissen, Valerie Frissen (1960) werkt als senior strateeg bij TNO Informatie- en Communicatietechnologie ICT in Delft. Zij is namens TNO bijzonder hoogleraar ICT en Sociale Verandering bij de faculteit der Wijsbeeerte van de Erasmus Universiteit Rotterdam. twitter

Prof. dr. Bert-Jaap Koops, hoogleraar regulering van technologie bij TILT – Tilburg Institute for Law, Technology, and Society van de Universiteit van Tilburg. Vanaf 2004 leidt hij een onderzoeksprogramma over recht, techniek en schuivende machtsverhoudingen.
Albert Benschop, socioloog; gaat in op Vanevar Bush’ memex: een idee uitgedacht in 1945 welke erg lijkt op de huidige computer. Albert wil graag aandacht voor het feit dat we nog niet met de externe geheugenopslag zo associatief kunnen omgaan als met onze interne geheugen. Insteek: wat was toen in 1945 het beeld van het ideale mechanische brein en waar zijn we nu?

Prof. dr. Erik Scherder, is als hoogleraar Bewegingswetenschappen disciplinevoorzitter van het Interfacultaire Instituut voor Bewegingswetenschappen van de Rijksuniversiteit te Groningen. Hij studeerde klinische neuropsychologie aan de Vrije Universiteit te Amsterdam alwaar ook op dit gebied zijn promotie plaats vond. Hij richt zich op 2 onderzoeksvelden binnen veroudering/dementie: de invloed van lichamelijke activiteit op cognitie en gedrag van ouderen met een dementie en op de invloed van dementie op pijnbeleving.

Karin Bijsterveld, mediastudies, en auteur Jose van Dijck. Aan de hand van apparaten als de bandrecorder, de autoradio en de iPod, die met geluid te maken hebben is er een band met de geheugenindustrie. Hoe hangt succes/falen van dergelijke technologie af van herinneringen? Waarom worden op een familiefeestje wel beelden getoond maar geen geluidsfragmenten afgespeeld.

Henk Jan Honing, Coördinator Music Cognition Group (ILLC, Universiteit van Amsterdam), Opgeleid in Utrecht (NL), Stanford (USA), en Londen (UK). Sinds begin jaren negentig een gepassioneerd voorvechter van muziekcognitieonderzoek, interdisciplinair onderzoek in de marges van psychologie, informatica en musicologie. Was muziek destijds vooral een onderwerp verstopt in de tekstboeken onder kopjes als toonhoogte of ritme perceptie, het laatste decennium heeft muziek zich ontwikkeld tot een prominent onderzoeksonderwerp dat ons fundamentele inzichten verschaft over zaken als perceptie, emotie, geheugen en verwachting.

Pollo Hamburger, Flevohuis (verzorgingshuis) over het belang van reminiscentie in de zorg. Hij gebruikt ‘oude media’. Insteek: hoe waardevol is een anekdotisch verhaal voor het collectief?

Selma Leydesdorff, is hoogleraar Oral History en Cultuur aan de Universiteit van Amsterdam. Zij werkt al jaren met herinnerde verhalen voor wat oral history is gaan heten. Zij is gespecialiseerd in het getraumatiseerde verhaal. In 1987 promoveerde zij op het Joodse proletariaat van Amsterdam, daarna publiceerde zij over de watersnood van 1953, over Mauthausen en concentratiekampen, en over buurtgeschiedenis. De meest recente boeken van haar hand zijn ‘De mensen en de woorden’ en ‘De Leegte achter ons laten’. Voor het laatste project interviewde zij  de overlevenden van Srebrenica. Ook buiten Nederland is haar werk zeer bekend.

Annemarie van Eekeren, Amsterdams Historisch Museum. Insteek: hoe creëren musea historisch bewustzijn en hoe ga je om met participatie, verhalenvertellers etc?

Christina Mercken werkt als zelfstandig tekstschrijver en projectadviseur voor de sociale sector onder de naam Xina. Een deel van haar werkzaamheden richt zich op de inzet van verhalen en herinneringen om contact en communicatie tussen generaties en culturen te stimuleren, de kwaliteit van sociale relaties in buurten te verbeteren en sociale cohesie te versterken. Combinaties van fysieke ontmoetingen en nieuwe media bieden daarbij bijzondere mogelijkheden, zoals websites als www.geheugenvanoost.nl laten zien. Christina is webredacteur en trainer ‘verhalen verzamelen’ bij het Geheugen van Oost en als adviseur en trainer betrokken bij diverse projecten rondom verhalen en herinneringen.  Zie ook haar publicatie (2002).

Carolien Smits (1958) studeerde psychologie, in het bijzonder sociale gerontologie aan de Katholieke Universiteit Nijmegen.
Na haar afstuderen werkte ze aan de University of Edinburgh aan projecten rond mantelzorgers, het gebruik van kalmerende middelen in verzorgingshuizen en de attitude van hulpverleners ten aanzien van oudere cliënten.
Na terugkeer aan de huidige Radboud Universiteit schreef ze als docent-onderzoeker haar dissertatie over de intake bij de RIAGG-ouderenzorg.
Tussen 1991 en 1998 werkte ze als senior onderzoeker aan de Longitudinal Aging Study Amsterdam aan de Vrije Universiteit. Ze publiceerde met name over de veranderingen in het cognitieve en emotionele functioneren die samen gaan met het ouder worden.
Sinds 1998 is ze werkzaam aan het Trimbos-instituut. Aandachtspunten daarbij zijn de kwaliteit van leven van ouderen en mensen met ernstige psychische stoornissen en de kwaliteit van de zorg die zij ontvangen. De beleving van het ouder worden en de levenskunst die ouderen daar tegenover stellen vormen het uitgangspunt in haar werk. Samen met partners in de GGZ en de ouderenzorg ontwikkelde ze preventieve methodieken voor cultureel-verschillende groepen ouderen in verschillende zorgsettingen. Een belangrijk thema is de betrokkenheid van cliënten bij de zorg en de manieren waarop deze kan worden vergroot. Binnen dat kader leidt ze projecten rond digitale keuzehulpen: methodieken om cliënten en hulpverleners te ondersteunen in het gezamenlijk nemen van zorgbesluiten.
In 2007 werkte Carolien gedetacheerd bij Saxion Hogescholen. Onderzoeksprojecten hier focusten op een methodiek voor zintuigstimulering voor mensen met dementie en de beleving van het mantelzorgen voor ouderen bij cultureel-verschillende doelgroepen (Nederlands en Suryoye).
Sinds februari 2008 geeft Carolien Smits leiding aan het lectoraat Innoveren in de Ouderenzorg van de Christelijke Hogeschool Windesheim te Zwolle. Onderzoeksthema’s hier zijn levenskunst en empowerment; kwaliteit van zorg en wonen; Hbo-professionals en de zorgarbeidsmarkt; innovatie door hbo-professional

Victor van den Besselaar: Victor van den Bersselaar woont in Amsterdam, is geboren op 15 juni 1948, heeft  twee dochters  (16 en 19 jaar), speelt piano,  studeerde filosofie in Amsterdam en werkt als docent filosofie bij de opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening aan de Hogeschool van Amsterdam en als onderzoeker bij het Centrum voor Praktijkonderzoek en Kennisontwikkeling De Karthuizer. Hij schreef verschillende boeken en artikelen. Hij promoveert binnenkort op een proefschrift over Bestaansethiek.

Angelie Weber, opbouwwerkster, Oostelijke binnenstad,  snapt wat verhalen delen doet met buurtbewoners en buurt.

Greet van der Krieke schrijft naast buurtboeken in het buurtblad OpNieuw. Een krant, gemaakt door vrijwilligers, die onlangs zijn vijfentwintig jarig bestaan heeft gevierd. Het boekje “Terug naar Dorpstraat, (Ons Dorp)”, in eigen beheer uitgegeven. Het bevat verhalen over haar geboortedorp Rijpwetering en de Nieuwmarktbuurt in Amsterdam. Het boekje heeft een tweede druk beleefd. Thans uitverkocht. In kleine oplage: “Die plaas Aldenburgh”, een kleine geschiedenis van de boerderij Aldenburgh in Stellenbosch, Zuid Afrika. 2006 In kleine oplage: ‘…te jong om dit verlies te beseffen’, de geschiedenis van de familie Spriensma uit Westergeest (Friesland).

Anna Rademakers (1981) studeerde Nederlands en Geschiedenis aan de Universiteit Utrecht en werkt sinds 2007 bij de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag als projectcoördinator van het Geheugen van Nederland.

Gesineke Veerman is auteur en ontwikkelaar van methodieken voor het onderwijs en de culturele sector. Ze voltooide haar studie ontwikkelingspsychologie in 1998 en is sinds 2003 werkzaam als zelfstandig ondernemer. In 2000 begon zij haar werkzaamheden voor de Nationale Stichting ter bevordering van Vrolijkheid. Voor deze stichting ontwikkelde zijn onder andere de methode Verhalentent, Afscheidsproject Memory en de Dichtmasjien. Stichting De Vrolijkheid over hun projecten de Verhalentent en Memory project.

Nosrat Mansouri begon na de kunstacademie met kunstprojecten voor jonge asielzoekers. Hij werkte vervolgens met gevangenissen, buurthuizen, basisonderwijs, Kunstweb en stichting De Vrolijkheid. Onderliggend aan zijn werk is de waarneming dat asielzoekers meestal vanuit een probleemstelling benaderd worden. Nosrat werkt bewust vanuit een ander uitgangspunt. Kunst is het instrument om het verhaal van de bewoners in de AZC’s vorm te geven, en om zelfvertrouwen en talent te ontwikkelen.

Dr. Gezinus Wolters studeerde psychologie in Groningen. Hij promoveerde in 1983 op een onderzoek naar het episodische geheugen. Sinds 1988 is hij als UHD verbonden aan de sectie Cognitieve Psychologie van de universiteit Leiden. Zijn onderzoeksterrein betreft de structuur van het menselijk geheugen en de wijze waarop informatie wordt opgeslagen en herinnerd. De laatste jaren staat in zijn onderzoek de vraag centraal hoe geheugenfuncties en controleprocessen worden gerealiseerd in het brein. Naast theorievorming over geheugen (gebaseerd op experimenten en simulaties met neurale netwerkmodellen), houdt hij zich bezig met praktische toepassingen van geheugenonderzoek. Eén van deze toepassingen is het beoordelen van de betrouwbaarheid van herinneringen, waarvoor hij regelmatig wordt gevraagd als getuige-deskundige in rechtzaken.
Documentairemaker Sander Franken; maakt film over volksvertellingen: kenia (moslim), rajasthan and ladakh

Jo van der Spek, contextgevoeligheid van informatie, bijv asielzoekers

K. Schippers, (pseudoniem van Gerard Stigter, Amsterdam, l936)  debuteerde in l963 met de dichtbundel De waarheid als De koe. Een ruime keuze uit zijn gedichten staat in Een leeuwerik boven een weiland (2000). In dat boek vind je zowel tekeningen, foto’s, als woorden.
Schippers heeft altijd grote belangstelling voor film gehad.  Vlak na de oorlog schuimde hij als jongen de Amsterdamse buurtbioscopen af. Dat blijkt ook uit Waar was je nou (2006), waarin de held Ruud door een slim gebruik van de fotografie in het verleden terechtkomt om daar een verloren liefde opnieuw te ontmoeten. Voor dat boek kreeg hij in 2006 de Libris-prijs.
Schippers werkt graag met andere samen. Hij was mede-redacteur van de tijdschriften Barbarber (l958-l971) en Hollands Diep (1975-l977). De film lonkte toen al. Met Kees Hin werkt hij aan een speels oeuvre, waarin de mogelijkheden van de documentaire steeds opnieuw worden verkend. In l990 schreef K. Schippers het scenario voor Hins speelfilm Het schaduwrijk, een staalkaart van al hun ideeën.
In november 2008 is De hoedenwinkel verschenen, zijn laatste roman. In l996 werd hem de P.C. Hooftprijs voor zijn gehele oeuvre toegekend

Erik de Kuiper

Karin Amatmoekrim, (Paramaribo, 1977) studeerde Psychologie en Moderne Letterkunde aan de UvA. Ze woont momenteel in Amsterdam.
In 2004 debuteerde ze met Het knipperleven (Uitgeverij 521), dat lovend werd ontvangen door pers en publiek. Het boek werd omschreven als een existentialistische bildungsroman, waarin Amatmoekrim zonder reserves onderwerpen als eenzaamheid en dood aanpakte.
Met haar tweede roman Wanneer wij samen zijn (2006) sloeg de auteur een andere weg in. Wanneer wij samen zijn is gebaseerd op Amatmoekrims eigen familiegeschiedenis en  beschrijft  drie generaties in een Javaans-Surinaamse familie. Met dit boek toonde de schrijfster zich een volwassen talent met een meeslepende stijl.
In 2006 werd Amatmoekrim gevraagd een bijdrage te leveren aan de verhalenbundel 25 onder 35, een boek dat de belangrijkste jonge auteurs uit Nederland en België verzamelt. In het voorjaar van 2007 kwamen twee verhalenbundels uit waarin korte verhalen van Amatmoekrim zijn opgenomen: En toen viel ik van het podium (Prometheus) en Waarover we niet mogen praten (In de Knipscheer).  Haar meest recente roman, Titus,  een boek over hoe de mens zin haalt uit chaos en verlies, kwam uit in februari 2009. Amatmoekrim maakt tevens deel uit van de redactieraad van de Stichting Literaire Activiteiten Amsterdam (SLAA).

Piet Meeuse

Maarten Asscher,  (1957) is boekhandelaar en schrijver. Hij studeerde rechten en assyriologie in Leiden en Amsterdam. In het dagelijks leven is hij directeur van de Athenaeum Boekhandel aan het Amsterdamse Spui. Daarnaast publiceerde hij verhalen, essays, novellen, gedichten en poëzievertalingen, alsmede een roman, Het uur en de dag (2005). Het thema geheugen komt het sterkste naar voren in zijn boek Dingenliefde (2001), waarin hij het Proustiaanse potentieel van een twintigtal voorwerpen uitprobeert. Zijn meest recente boek is Bekentenissen van een nieuwsgierig mens (2008), een verzameling van 107 mini-essays met de nieuwsgierigheid als verbindend thema. In april verschijnt H2Olland. Op zoek naar de bronnen van Nederland, een boek waarin een autobiografisch, historisch en journalistiek portret van Nederland wordt gegeven aan de hand van het meest karakteristieke aspect van de Nederland: het water.